بمباردیه CSERIES

دوشنبه 20 اردیبهشت 1389

از سالها پیش بمباردیه رویای ساخت هواپیماهای مسافربری تک راهرو را داشت و میخواست در بین بزرگانی چون بوئینگ-مکدانل داگلاس(آن موقع ورشکست نشده بود) و ایرباس قرار گیرد ولی همواره ساخت آن را لغو میکرد.
اولین گام این شرکت پس از ورشکست شدن شرکت فوکر بود این شرکت تصمیم گرفت سریعا جانشینی برای هواپیمای فوکر 100 در بازار بسازد که نتیجه آن هواپیمای CRJ700/900/1000 بود که در این مورد کاملا موفق بود و به نوعی بازار را با شرکت امبرائر برزیل تقسیم کرد.

دومین تلاش این شرکت ساخت هواپیمایی موسوم به BRJ-X بود که تصمیم داشتند در رده 100 تا 120 نفره رقابت کند ولی بمباردیه این برنامه را خیلی زود لغو کرد و دلیل لغو را غیر اقتصادی بودن برنامه عنوان کرد.
ولی این شرکت از سال 2005 ساخت نسل جدید هواپیما های تک راهرو موسوم به CSERIES را آغاز کرد و قرار است تا سال 2013 اولین پرواز و تا 2014 اولین تحویل انجام گیرد.این هواپیما از مواد پیشرفته و همچنین سیستم ها و نوآوری های دو هواپیمای بوئینگ B787 و ایرباس A350XWB بهره برده است و انتظار میرود بازار دو هواپیمای بوئینگ B737NG و خانواده ایرباس A320 را با خطر جدی مواجه کند هرچند بوئینگ و ایرباس هواپیمای خود را ارتقا میدهند ولی هواپیمای CSERIES با این وجود یک سر و گردن بالاتر میباشد.
این هواپیما فعلا دارای دو گونه 110 نفره CS110 و 130 نفره به نام CS130 به همراه نمونه های دوربردش میباشد ولی به تازگی بمباردیه درحال تحقیق برای تکمیل نمونه 150 نفره آن موسوم به CS150 میباشد همچنین این هواپیما از دو موتور نوین پرات اندویتی PW1000G نیرو میگیرد.
تا به امروز 3 خط هوایی سفارش خود را قطعی کردند.


خطوط هواپیمایی لوفتهانزا سفارش 30 فروند از این هواپیما را داده ولی این هواپیما ها در خط هوایی سوئیس خدمت خواهند کرد خط هواپیمایی اجاره دهنده هواپیما LCI ایرلند هم سفارش 20 فروند را داده و خط هوایی تاز تاسیس Republic Airways Holdings آمریکا نیز سفارش 40 فروند از این هواپیما را داده. 

 


منبع:http://www.aerospacetalk.ir/vb/showthread.php?t=36230

جمعه 9 بهمن 1388

 

هواپیمای توپولوف 124 جت دو موتوره ی 56 نفره ای است که توسط شوروی سابق طراحی و ساخته شد.لازم به ذکر است این هواپیما نخستین هواپیما در دنیاست که موتور آن از نوع توربوفن می باشد.

طراحی و توسعه:این هواپیما از روی طرح قدیمی Tu-104 طراحی شد و قرار بود جایگزین هواپیمای های ایلوشین 14 ایروفلوت شود.این هواپیما بسیار به Tu-104 شباهت دارد و به نظر میرسد که یک مقیاس کوچکتر شده از آن است و از فاصله ی دور نمی توان این دو هواپیما را از هم تمیز داد.به هر حال نمی توان گفت که Tu-124 کپی شده ی Tu-104 است.ارتقا های صورت گرفته در Tu-124 عبارتند از:فلپ های دو تکه,ترمز های هوایی در وسط بدنه,Spoiler های اتوماتیک و تقویت لبه های حمله ی بالها و ریشه بال.البته این هواپیما مجهز به چتر کاهش دهنده ی سرعت یا Drouge Chute است که در مواقع فرود اضطراری یا فرود در سطوح ناهموار کاراست.

مدلهای مختلف:Tu-124/Tu-124V مدل پایه-این هواپیما مورد استقبال بازارهای جهانی قرارنگرفت زیرا آنها منتظر ورود هواپیمای Tu-134 بودند.

Tu-124K/Tu-124K2-مدل VIP-این هواپیماها در چین و عراق نیز خدمت کردند.

Tu-124Sh-1&Tu-124Sh-2-مدل های تمرین ناوبری برای نیروی هوایی شوروی

مشخصاتGeneral characteristics:

  • Crew: three
  • Capacity: 56 passengers
  • Length: 30.58 m (100 ft 4 in)
  • Wingspan: 25.55 m (83 ft 10 in)
  • Height: 8.08 m (26 ft 6 in)
  • Wing area: 119 m² (1,280 ft²)
  • Empty weight: 22,500 kg (49,500 lb)
  • Useful load: 30,000 kg (67,000 lb)
  • Max takeoff weight: 38,000 kg (84,000 lb)
  • Powerplant:Soloviev D-20P turbofans, 52.9 kN (11,900 lbf) each

Performance:

عکسها: 


 

 

 

منبع:http://aerospacetalk.ir/vb/showthread.php?p=257117#post257117

یکشنبه 1 آذر 1388

                      M-15 Belphegor
تنها با یک نگاه به M-15 می توان دریافت که آنان که گفته اند این هواپیما عجیب و غریب است، حرف بی ربطی نزده اند. می توانیم با اطمینان بگوییم که این هواپیما ظاهری غیرقابل تصور دارد.از این گذشته، M-15 تنها هواپیمای دو باله موتور جت در جهان نیز میباشد. در این باره می توان گفت که چند سال پیش از آن که پیشرانه جت اختراع شود، دیگر هر کسی در هر جای دنیا فهمیده بود که هواپیمای یک باله بهتر از هواپیمای دو باله است. این در حالی است که حدوداً 25 سال پس از اختراع پیشرانه جت، کمونیست های شوروی هواپیمای دو باله ی M-15 را ساختند و نه تنها از این کارشان خجالت نکشیدند، بلکه یک پیشرانه جت هم به آن افزودند. اما مسئله به این جا هم ختم نمی شود چرا که M-15 علاوه بر این که تنها جت دوباله جهان است، تنها هواپیمای کشاورزی جت جهان نیز می باشد.

 


M-15 Belphegor یک هواپیمای کشاورزی جت بود که توسط شرکت PZL Mielec در لهستان تولید شد. M-15 برای هوانوردی کشاورزی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی تولید شد. به خاطر ظاهر عجیب و پیشران پر سر و صدایی که M-15 داشت، او را Belphegor می خواندند، این نام یادآور ارواح پلید و پرسروصدا بود.


M-15 پاسخی بود به نیاز شوروی برای یک هواپیمای کشاورزی جدید با هدف استفاده در نواحی گسترده ی کشتزارهای آن سرزمین پهناور.این هواپیما باید پیشرفته تر و کارآمد تر از دو هواپیمای آنتونوف An-2SKh و An-2R می بود. هواپیمای کشاورزی M-15 Belphegor در لهستان طراحی شد. لهستان پیش از آن نیز هواپیمای کشاورزی آنتونوف An-2R را تحت لیسانس شرکت آنتونوف و برای صدور به  اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی تولید کرده بود،به همین دلیل بود که در گروه تجاری بلوک شرق هواپیمای کشاورزی به یک تخصص لهستانی تبدیل شد.

 
در ساخت M-15 طرف شوروی اصرار بر بکارگیری پیشران جت در یک هواپیمای جدید داشت و خود نیز در فرآیند طراحی شرکت کرد. در سال1972 اولین پیش نمونه ی این هواپیما با نام Lala-1 در لهستان ساخته و پرواز داده شد. این پیش نمونه به منظور پژوهش درباره  مشکلات بکارگیری پیشران جت در یک هواپیمای کشاورزی دوباله کند ساخته شد. Lala-1 به ابزارهای کشاورزی مجهز شده بود و آزمون هایش به طراحی M-15 کمک کرد.


اولین گونه ی M-15 در سال 1973 پرواز کرد و دومین پیش نمونه ی این هواپیما در سال 1974 پرواز گرفت. این پیش نمونه به همراه سری های پیش تولیدی، طی چند سال آزمون های سخت و فشرده ای را از سر گذراندند. M-15 در سال 1976 در نمایشگاه هوایی پاریس به نمایش درآمد و همان جا بود که لقب Belphegeor را به او دادند.


تولید صنتی M-15 در سال 1976 آغاز شد. صنعت کشاورزی شوروی در نظر داشت 3 هزار M-15 سفارش دهد اما نخستین تجربه های بکارگیری M-15 ناامید کننده بود. در واقع بکارگیری هواپیمای کشاورزی جت اقتصادی نبود و سرانجام تولید M-15 در سال 1981، پس از ساخت 175 فروند، متوقف شد. این هواپیما فقط در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی به کار گرفته شد.


این هواپیما 2 تیرچه (بوم) داشت و پیشران جت آن در بالای اتاقک سرنشینان قرار داشت. بال زیرین و مخزن مواد شمیایی از مواد چند لایه ساخته شده بود تا از خوردگی جلوگیری شود. بال فوقانی و بال زیرین با یک ستونی  که مخزن مواد شیمیایی را در خود جای داده بود به هم وصل میشدند. حجم هر مخزن مواد شیمیایی 1450 لیتر بود. M-15 دارای ارابه ی فرود سه چرخه  ثابت بود. خدمه ی M-15 شامل یک خلبان و دو تکنیسین بود که در صورت لزوم با خلبان پرواز می کردند. این پرنده دارای تجهیزات افشانه و نیز گرد پاش بود که با هوای فشرده کار می کردند.


ویژگی ها:
(اطلاعات زیر در منابع مختلف کمی متفاوت آورده شده اند)
خدمه: یک نفر.
گنجایش: 2 مسافر، و تا 2900 لیتر یا 2200 کیلوگرم مواد شیمیایی.
درازا: 12.72 متر.
عرض: 22.40 متر.
ارتفاع: 5.34 متر.
مساحت بال: 67.5 متر مربع.
وزن خالص: 3090 کیلوگرم.
وزن  همراه با بار: 5650 کیلوگرم.
بیشینه ی وزن برخاست: 5570 کیلوگرم.
پیشرانش: یک پیشرانه جت Ivchenko-Progress AI-25 با 14.8 کیلو نیوتن قدرت.
سرعت بیشینه: 200 کیلومتر بر ساعت.
سرعت واماندگی: 89 کیلومتر بر ساعت.
سرعت کروز اقتصادی: 165 کیلومتر بر ساعت.
برد: 400 کیلومتر.
سقف پرواز: 4500 کیلومتر (14760 پا).
نرخ بالاروی: 270 متر بر دقیقه.

منابع:(برگرفته از انجمن هوافضا)
http://www.1000aircraftphotos.com
http://www.flugzeuginfo.net
http://www.aviastar.org
http://www.luftfahrtmuseum.com
 http://aerospacetalk.ir

http://en.wikipedia.org

/ 0 نظر / 39 بازدید